88/02/22-9:53 -ندا
هنوز یک جایی هست آن ته وجودت
که گاهی یادش می افتی
حسی ست که نمی دانی اسمش را چه بگذاری
دلتنگی نیست،نه
تنها ردپايي درقلبت جا مانده
كه غصه دارت مي كند،اما آرامي
نمي دانم!؟
گاهي حسي داري كه نمي داني اسمش را چه بگذاري .
لینک ثابت |
پیوندهای روزانه
لیست وبلاگهای بروز شده آرشیو پیوندهای روزانه نوشته های پیشین
آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 اسفند 1384 پیوندها
مطرود رز سفيد كورال خانم شين خانه اي از شن و مه گاهنامه درونيات همفري بوگارت من و ام اس ساروي كيجا روياي بهار گيلاس خانومي ناتالي آبي كوچك آرامش باغ بي برگي كيوسك ييلاق ذهن سان جون چند قدم نزديكتر به خدا فرانكلين بوي جوي موليان رونوشت بدون اصل گوريل فهيم حس قشنگ مادري از پشت يك سوم اميلي راديو سيتي اليزه 35 درجه فروغ لوليان مريم گلي مريمي زن روزهاي ابري آلوچه خانم تراموا خياط باشي آقاي استر عزيز چهار ستاره مانده به صبح نقاش خيابان بيست و سوم خرس قهوه اي از زندگي ونگريز موناي مهماندار شيخ حقگو يك پوريا ترگل بهرامي رونيكا نازلي Long Life Games نقطه پايان سرزمين رويايي دي ناز خيال گوربان زنانه ترين اعترافات حوا silent land من و سايه ام ما مهر مژي جون و يادداشتهايش همان دختري كه 4 ستاره كم دارد in your arms دالان دل n-y-x دخترو expired county براي تو limani همه نوشت خدا حاكم من است
RSS
تمام حقوق این قالب متعلق به Blogskin میباشد.
