راستش

همه چیز خوب و مرتب است

آسمان آفتابی است

از آن آفتابهای بی رمق پائیزی که بود و نبودشان فرقی ندارد

می نویسم ،می خوانم ،پیاده روی های بعداز ظهری

دختر خاله و تلفن هایش هم هست

ولی همه اینها نمیگذارد یادم برود که دلم برایت تنگ شده

که میان این همه روزمرگی جایت بدجوری خالیست

ای کاش آنجا که هستی خوب باشی ...

هميشه دنبال آدم هايي بودم كه شكل من و روياهايم باشند

غافل از اينكه

"آدمها شكل خودشانند ".

تو ،

اولین نور صبحی ازپنجره

قبل از خورشید

روزم را تو طلوع میکنی .

یاد میگیری در لحظه زندگی کنی

حالا که مرگ این همه نزدیک است

یاد میگیری زندگی همین لحظه های بودن است

بودن با تو و دیگر هیچ .

قصه قدیمی و غریب زخم خوردن از آنکه جانت را میدادی برایش .

کاش تو پایان تلخ این قصه راعوض کنی 

بازگردي ،مرهم شوي ،ويران كرده اي دوباره بسازي .

این روزها و شب ها را

باور ندارم

کشورم را ،ایرانم را

اینگونه  باور ندارم .

وقتهایی هست که حس میکنی دنیایت به آخر رسیده

ايستاده اصلا تكان نمي خورد.

فكر ميكني دوست داري كجا باشي،هيچ جا!

كي راببيني،هيچ كس! 

قلبت خاليست از تمام خواستن ها

حس خوبی نیست ،هيچ .   

تو نمی فهمي...،

هیچوقت هم نخواهی فهمید

لحظه های فراموشی و رهایی

در هم شکستني ترين لحظات زندگي آدمند .

زندگیت را باخته ای به خاطره ای دور .

هنوز یک جایی هست آن ته وجودت

 که گاهی یادش می افتی

حسی ست که نمی دانی اسمش را چه بگذاری

دلتنگی نیست،نه

تنها ردپايي درقلبت جا مانده

كه غصه دارت مي كند،اما آرامي

نمي دانم!؟

گاهي حسي داري كه نمي داني اسمش را چه بگذاري .

گاهي دير است براي داشتن بعضي آدمها 

لذت بودنشان را نمي فهمي

بس كه حسرت مي خوري به خاطر اين همه سال نداشتنشان .

بدون پیش داوری ،قضاوت ، نااميد كردن... فرصت بده به آدمها براي فراموش كردن

براي كنارآمدن براي خاك كردن خاطرات و روياهايشان ؛

باور كن به وقتش خودشان ياد مي گيرند .

خاطراتت که نه

خود تو را زنده می کند

این بارانهای بی هوای بهاری .

ملالی نیست جز دوری تو ...

کسی تموم زندگیته که توی زندگیت نیست ...